Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η μεγάλη αναδιάρθρωση στο Xbox, τα social media και πολλά gaming sites γέμισαν με τίτλους όπως «το Xbox τελείωσε», «καταρρέει», «έρχεται το τέλος» και άλλες παρόμοιες προβλέψεις. Είναι όμως πράγματι έτσι ή απλώς βλέπουμε άλλη μία περίπτωση υπερβολικής καταστροφολογίας;
Αρχικά, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Οι απολύσεις δεν είναι ποτέ ευχάριστες. Πίσω από κάθε θέση εργασίας υπάρχει ένας άνθρωπος και μια οικογένεια. Κανείς δεν πρέπει να πανηγυρίζει για τέτοιες εξελίξεις και αξίζει σεβασμός σε όσους επηρεάζονται.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε μεγάλη αναδιάρθρωση αποτελεί ένδειξη κατάρρευσης μιας εταιρείας.
Η βιομηχανία του gaming έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια. Το κόστος ανάπτυξης έχει εκτοξευθεί, οι εξαγορές δημιούργησαν τεράστιους οργανισμούς, ενώ η ανάπτυξη της αγοράς δεν ακολούθησε τους ρυθμούς που πολλοί περίμεναν. Σχεδόν όλοι οι μεγάλοι publishers έχουν προχωρήσει σε περικοπές προσωπικού, κλείσιμο στούντιο ή αλλαγές στη στρατηγική τους.
Το Xbox δεν αποτελεί εξαίρεση.
Αντίθετα, η διοίκηση παραδέχτηκε δημόσια ότι ο οργανισμός είχε γίνει υπερβολικά μεγάλος, με πολλά επίπεδα διοίκησης, υψηλό λειτουργικό κόστος και επενδύσεις που δεν απέδιδαν όπως αναμενόταν. Η αναδιάρθρωση παρουσιάστηκε ως προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας πιο ευέλικτος οργανισμός, με καλύτερη κατανομή πόρων και σαφέστερες προτεραιότητες.
Αυτό φυσικά δεν εγγυάται ότι όλα θα πετύχουν. Καμία επιχειρηματική απόφαση δεν συνοδεύεται από τέτοιες εγγυήσεις. Όμως υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «η εταιρεία προσαρμόζεται» και στο «η εταιρεία πεθαίνει».
Μάλιστα, παρά τις περικοπές, η Microsoft ξεκαθάρισε ότι συνεχίζει να επενδύει δυναμικά στο Xbox, ότι τα ήδη ανακοινωμένα first-party παιχνίδια δεν ακυρώνονται και ότι στόχος είναι η επιστροφή σε ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια. Αυτό δεν σημαίνει πως όλα θα κυλήσουν ιδανικά, αλλά δείχνει ότι η στρατηγική είναι αναδιάρθρωση και όχι εγκατάλειψη της πλατφόρμας.
Δυστυχώς, στα social media συχνά επικρατεί η υπερβολή. Ένα δύσκολο εταιρικό νέο μετατρέπεται γρήγορα σε αφήγημα περί «τέλους», επειδή τέτοιου είδους δημοσιεύσεις τραβούν περισσότερη προσοχή, σχόλια και κοινοποιήσεις.
Η πραγματικότητα είναι συνήθως πιο σύνθετη. Οι μεγάλες εταιρείες περνούν κατά καιρούς περιόδους επέκτασης και περιόδους συρρίκνωσης. Άλλοτε επενδύουν επιθετικά, άλλοτε περιορίζουν το κόστος. Αυτές οι αποφάσεις μπορεί να είναι επώδυνες, αλλά δεν αποτελούν από μόνες τους απόδειξη αποτυχίας ή επικείμενης διάλυσης.
Ως κοινότητα, καλό είναι να αντιμετωπίζουμε τέτοιες ειδήσεις με ψυχραιμία. Να αναγνωρίζουμε τη δυσκολία για τους εργαζομένους που επηρεάζονται, αλλά ταυτόχρονα να αποφεύγουμε βιαστικά συμπεράσματα ότι «όλα τελείωσαν».
Η ιστορία της τεχνολογίας έχει δείξει ότι πολλές επιτυχημένες εταιρείες πέρασαν από σκληρές αναδιαρθρώσεις πριν επιστρέψουν σε τροχιά ανάπτυξης. Το αν το Xbox θα καταφέρει να το πετύχει θα φανεί τα επόμενα χρόνια και θα κριθεί από τα παιχνίδια, τις υπηρεσίες και τις αποφάσεις που θα ακολουθήσουν.
Μέχρι τότε, ίσως αξίζει να αφήσουμε στην άκρη την καταστροφολογία και να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις με περισσότερη αντικειμενικότητα και λιγότερες υπερβολές.